zaterdag 26 januari 2008

Avonddienst op CCU/Eerste Harthulp ........

Maandag jl. na een hectische dag toch weer een keer het witte pak aangetrokken om een avonddienst mee te draaien op de CCU/Eerste harthulp (afdeling 12). De afspraak hiervoor was al langer geleden gemaakt, nadat het verpleegkundig team vorig jaar een moeilijke periode had doorgemaakt met vacatures en hoge werkbelasting, mede als gevolg van het opstarten van de Eerste Harthulp, nog voor de ingebruikname van de nieuwbouw. Door de drukte in de agenda die dag , lukte het al niet om bij de overdracht laat in de middag aanwezig te zijn. Om over vijven meld ik me op de afdeling, wetende dat ik om zes uur nog een groep huisartsen welkom moet heten, die in de vooravond instructie krijgen, hoe zij de patienteninformatie kunnen raadplegen in ons ziekenhuisinformatiesysteem. Dan maar het welkom in het witte pak, anders wordt het meelopen in de avonddienst wel erg kort. Eenmaal op de afdeling aangekomen duidt alles erop dat er op me gerekend is. Ik loop die avond mee met Judith. Het is in de vroege avond nog druk op de afdeling. Nog een tweetal patienten liggen op de Eerste Harthulp, waarvan al duidelijk is dat zij moeten worden opgenomen. De CCU ligt hiermee op één bed na vol. Ook in de rest van de kliniek is er beddenkrapte. De eerste activiteiten richten zich op het opnemen op de CCU van genoemde patienten. Eén patient moet ook nog een CT-onderzoek ondergaan. Ook dit wikkelen we af. Gelukkig worden er geen ernstige afwijkingen vastgesteld. Door familie-omstandigheden is de bezetting van de cardiologen die dag beperkter dan normaal. De medische zorg voor de patienten van die dag loopt dan ook uit tot tegen acht uur die avond. Dan zwaait ook de laatste cardioloog af en wordt de zorg overgedragen aan de arts-assistenten in huis. Even tijd om een boterham te eten. Inmiddels is ook het ijs gebroken tussen mij en Judith en neemt Judith de gelegenheid te baat om mij deelgenoot te maken van enkele tekortkomingen in het behandelareaal van de afdeling. Zij wijst mij op het feit dat ze vindt dat het aantal zuigpompen op een aantal essentiele plaatsen op de afdeling tekortschiet. Inmiddels is er al wel een extra zuigpomp (volgens zeggen) in bestelling, doch de aflevering laat al weer vele weken op zich wachten. Ook ik heb hier geen verklaring voor. Verder wijst ze mij op de in haar ogen gedateerde manier van beademen op de afdeling. Hiervoor zijn modernere technieken voorhanden, die bovendien veel minder belastend zijn voor de patient. Bij doorvragen blijkt dat inmiddels de orientatie op deze nieuwere manier van beademen is gestart, doch dat overschakeling én geld én bijscholing vergt zowel voor de artsen als ook voor de verpleegkundigen. Ik begrijp dat e.e.a. in behandeling is, doch dat ik vast deelgenoot word gemaakt van het feit dat met de nieuwe methode al gauw ergens tussen de € 7.500 en € 15.000 gemoeid zal zijn. Ik ben dus al vast gewaarschuwd. Verder lopen we nog een ronde langs de oudste bedden op de afdeling en de volstrekt versleten po-stoelen. Het aanzien van de bedden en stoelen behoeft geen nadere toelichting. Nog driekwart jaar, dan zitten we in het nieuwe ziekenhuis en zal het overgrote deel van de uitrusting van het ziekenhuis nieuw zijn. Overigens merk ik ook wel begrip voor het feit dat nog even op onderdelen geimproviseerd moet worden. De tijd vliegt die avond. Nadat we nog even spreken over de relatie van het team met de leiding van de afdeling en met de cardiologen, wordt het tijd om de administratie op orde te brengen. Vanwege de grote drukte die dag is er achterstand opgelopen. Een aantal verpleegkundige dossiers behoeft nog aandacht. Afdeling 12 is slechts enkele weken geleden gestart met het Elektronisch Verpleegkundig Dossier (EVD). Voor mij ook een goede gelegenheid om eens kennis te nemen van het gebruik van dit elektronische dossier in de praktijk. Judith is al erg bedreven in het gebruik, alsof ze er al jaren mee werkt. Merkbaar is, dat dit nog niet voor iedereen geldt op de afdeling. Judith wordt diverse malen geraadpleegd door verpleegkundigen die ergens in het dossier "vastlopen". We bladeren door de anamnese heen van de ons toevertrouwde patienten en maken met behulp van het standaardverpleegplan IAP (Instabiele Angina Pectoris) een voor de patienten op maat gesneden plan. Nadat alle maatregelen zijn gefixeerd rolt er automatisch een werklijst uit van de activiteiten die in de tijd (al dan niet in de nabijheid van de patient) dienen te worden ondernomen. Het is alweer over elven die avond. Inmiddels is er net een patient opgenomen op de Eerste Harthulp, wellicht zal deze patient het laatste beschikbare bed op de afdeling gaan benutten. Dan is het vol. Op de Intensive Care is nog een aantal bedden beschikbaar, dus er hoeft nog geen contact te worden opgenomen met de Ambulancedienst. Met veel routine vindt de overdracht plaats naar de verpleegkundigen van de nachtdienst. Even over half twaalf zit het erop. Ik keer met een voldaan gevoel huiswaarts. Nog een glas wijn en dan naar bed ....

Geen opmerkingen: