zaterdag 20 september 2008

Overzeese ervaring met éénpersoonskamers ....

Mijn bijdrage aan mijn weblog over de voor- en nadelen van éénpersoonskamers heeft inmiddels 4 reacties opgeleverd. De meest opvallende was van een (Nederlandse?) verpleegkundige uit de Verenigde Staten, genaamd Annemiek.

Annemiek, zo bleek, heeft haar eigen weblog, waar zij regelmatig aandacht besteedt aan haar beroep als verpleegkundige en de ervaringen die zij hier in Amerika mee opdoet. De weblog is te vinden onder de volgende link.

Haar reactie op het concept van de éénpersoonskamers luidt als volgt:

"Je geeft zelf al alle voordelen aan van een éénpersoonskamer. Ik kan die voordelen alleen maar beamen. Waarom mensen erop tegen zouden zijn? Het is iets nieuws, en veranderingen kunnen tijd nodig hebben om aan te wennen.
Ik werk in Amerika, en we hebben in ons ziekenhuis 1- en 2-persoonskamers. In de jaren '60 kwam er een Medicare (de regeringsverzekering) regel die dit voorschreef. Ik vond het werken op zaal in Nederland altijd zo omslachtig, kijk eens hoeveel tijd een verpleegkundige iedere keer kwijt is om de patiënt af te schermen.
Het liefst houden we hier alle kamers als privékamers, maar met een hoge bedbezetting is dit niet altijd mogelijk. Je merkt dat de mensen het liefst alleen op een kamer liggen. Tegenwoordig zijn de ligdagen zoveel korter, dus de patiënten zijn zieker, en ze hebben behoefte aan de rust. Ikzelf vind het werken op 1-persoonskamers veel prettiger. Je kunt alle aandacht geven aan die ene patiënt."


Leuk om van een verpleegkundige “aan de andere kant van de oceaan” te horen hoe haar ervaringen zijn met het werken in een ziekenhuis met overwegend éénpersoonskamers. Ook haar ervaringen als verpleegkundige in de Amerikaanse context zijn zeer zeker de moeite van het lezen waard. Al bladerend door haar weblog vielen mij twee bijdragen op. In de eerste plaats een bijdrage over de aanscherping van de voorwaarden van Medicare met betrekking tot doorligwonden. In een andere bijdrage verhaalde Annemiek over de zorg aan een nog betrekkelijk jonge kankerpatiënt. Indrukwekkend! 

1 opmerking:

Annemiek zei

Dank je voor je reactie op mijn blog! Wauw, dat je er zelfs een stukje over schrijft! Ik ben even sprakeloos hoor.
Ik lees je blog al een tijdje, ik weet niet eens meer hoe ik er terecht kwam, maar het concept van een bloggende directeur is wel leuk. Ben benieuwd of die er hier ook zijn!